Menu
https://baby2b.nl/wat-heb-ik-toch-een-mooi-vak/n184c30
Heb je ons nodig? Bel 035 - 52 68 120
Kennis maken?
 
Wat heb ik toch een mooi vak!
23 jul 2019
Verloskundige Praktijk Judith D. Govers
Wat heb ik toch een mooi vak!

Nog niet zo heel lang geleden kwam ik Linda en Sven tegen bij het boodschappen doen. Als je woont in het dorp waar je werkt dan kom je vaak vaders, moeders en hun kind(eren) tegen. We vinden het altijd leuk om in elk geval even gedag te zeggen! Gisteren zei mijn nichtje nog, toen we even samen in het centrum waren: "Jij kent bijna iedereen he?’ Ja, we zijn een soort BN-er maar dan alleen in ons eigen dorp. Alleen op koningsdag zwaai ik alleen even hoor als ik je zie tussen al die slenterende mensen want anders kom ik nergens en staan de mensen waar ik mee op pad ben steeds op me te wachten ;-)
Maar goed; met Linda en Sven maakte ik even een praatje want daar was voldoende tijd voor. En zo zei ik ze dat ik onderstaande blog al eens had geschreven, maar nooit had gepost. Omdat zij ook nog steeds met een glimlach op hun verhaal terug kijken heb ik ze gezegd dat ik de blog toch eens zou posten:

Voor een veilige thuisbevalling hebben we een paar dingen nodig: Uiteraard 'het mini-ziekenhuisje' dat standaard achter in onze auto ligt met zuurstof, medicijnen, infusen, etc om de eerste opvang bij een calamiteit te waarborgen. Maar ook moet het huis 'bevallingsproof' zijn. Het is daarvoor belangrijk dat we niet over smalle, steile of wenteltrappen het huis uit moeten.

Linda en Sven wilden graag thuis bevallen, maar aangezien hun slaapkamer op de 2e verdieping ligt met een draaiende trap naar boven, adviseerden wij op de eerste verdieping of begane grond te bevallen. Dus daar moest 'een bed op werkhoogte' gecreëerd worden. Een bed was er op de eerste verdieping niet, maar wel een tafel. Prima! met een matras erop is het een prima 'bed' op werkhoogte.

Afgelopen week was het zover: Sven belde dat de bevalling was begonnen en toen ik bij hen kwam ving Linda de weeen rustig op. Ze was net nog even onder de douche geweest en nu lag ze weer even op haar bed. Wist je trouwens dat het regelmatig veranderen van je houding om de weeen op te vangen de bevalling met gemiddeld een uur verkort?!
De ontsluiting was al op de helft en dus zou Sven het matras op de tafel gaan leggen en de huiskamer 'bevalproof' maken. Ik ging nog even visites rijden.
Toen zij een uurtje later weer belden dat mijn hulp echt nodig was, verhuisde Linda naar de huiskamer waar ik mijn laatste spulletjes aan het klaarzetten was toen ik vanaf het geïmproviseerde bed hoorde: 'O neeeee…. de glazenwasser. Die komt bijna nooit en net nu… puf puf…'

Ook voor het laatste kleine raampje waarvan we dachten dat daar niemand door heen zou kunnen kijken, hingen we een handdoek en al snel mocht Linda gaan persen. De glazenwasser hoorden we zijn werk doen bij de buren een paar huizen verderop en na een poosje persen hoorden we hem bij de buren. Toen ik wat haartjes zag, waren de ramen van Linda en Sven aan de beurt. Gelukkig leidde het niet af van waar we mee bezig waren. En ach… had de glazenwasser ook een spannend verhaal bij thuiskomst ;-)

Schone ramen, een prachtige dochter op een geïmproviseerd bed thuis geboren en een super blije papa en mama! Wat heb ik toch een mooi vak!

*namen zijn gefingeerd.


Blog by Leonie

Heb je vragen? Neem gerust contact op.
Kennis maken Stel een vraag